]> Catullus XLIV Gaius Valerius Catullus O funde noster seu Sabine seu Tiburs (nam te esse Tiburtem autumant, quibus non est cordi Catullum laedere; at quibus cordi est, quouis Sabinum pignore esse contendunt), sed seu Sabine siue uerius Tiburs, fui libenter in tua suburbana uilla, malamque pectore expuli tussim, non inmerenti quam mihi meus uenter, dum sumptuosas appeto, dedit, cenas. nam, Sestianus dum uolo esse conuiua, orationem in Antium petitorem plenam ueneni et pestilentiae legi. hic me grauedo frigida et frequens tussis quassauit usque, dum in tuum sinum fugi, et me recuraui otioque et urtica. quare refectus maximas tibi grates ago, meum quod non es ulta peccatum. nec deprecor iam, si nefaria scripta Sesti recepso, quin grauedinem et tussim non mihi, sed ipsi Sestio ferat frigus, qui tunc uocat me, cum malum librum legi.