]> Catullus LV Gaius Valerius Catullus Oramus, si forte non molestum est, demonstres ubi sint tuae tenebrae. te campo quaesiuimus minore, te in circo, te in omnibus libellis, te in templo summi Iouis sacrato; in Magni simul ambulatione femellas omnes, amice, prendi, quas uultu uidi tamen sereno. a, uel te sic ipse flagitabam, 'Camerium mihi, pessimae puellae!' quaedam inquit, nudum reduc(ta pectus), 'en, hic in roseis latet papillis.' sed te iam ferre Herculi labos est. non custos si fingar ille Cretum, non Ladas ego pinnipesve Perseus, non si Pegaseo ferar volatu, non Rhesi niveae citaeque bigae; adde huc plumipedas volatilesque, ventorumque simul require cursum, quos iunctos, Cameri, mihi dicares: defessus tamen omnibus medullis et multis langoribus peresus essem te, mi amice, quaeritando. tanto te in fastu negas, amice? dic nobis ubi sis futurus, ede audacter, committe, crede luci. num te lacteolae tenent puellae? si linguam clauso tenes in ore, fructus proicies amoris omnes: uerbosa gaudet Venus loquella. uel si uis, licet obseres palatum, dum uestri sim particeps amoris.