]> Catullus LXI Gaius Valerius Catullus Collis o Heliconii cultor, Vraniae genus, qui rapis teneram ad uirum uirginem, o Hymenaee Hymen, o Hymen Hymenaee, cinge tempora floribus suaue olentis amaraci, flammeum cape laetus, huc huc ueni niueo gerens luteum pede soccum, excitusque hilari die, nuptialia concinens uoce carmina tinnula, pelle humum pedibus, manu pineam quate taedam. namque Iunia Manlio, qualis Idalium colens uenit ad Phrygium Venus iudicem, bona cum bona nubet alite uirgo. floridis uelut enitens myrtus Asia ramulis, quos Hamadryades deae ludicrum sibi roscido nutriunt umore. quare age huc aditum ferens perge linquere Thespiae rupis Aonios specus, nympha quos super irrigat frigerans Aganippe, ac domum dominam uoca coniugis cupidam noui, mentem amore reuinciens, ut tenax hedera huc et huc arborem implicat errans. uosque item simul, integrae uirgines, quibus aduenit par dies, agite in modum dicite, o Hymenaee Hymen, o Hymen Hymenaee. ut lubentius, audiens se citarier ad suum munus, huc aditum ferat dux bonae Veneris, boni coniugator amoris. quis deus magis est ama- tis petendus amantibus? quem colent homines magis caelitum? o Hymenaee Hymen, o Hymen Hymenaee. te suis tremulus parens invocat, tibi virgines zonula soluunt sinus, te timens cupida novos captat aure maritus tu fero iuueni in manus floridam ipse puellulam dedis a gremio suae matris, o Hymenaee Hymen, o Hymen Hymenaee. nil potest sine te Venus, fama quod bona comprobet, commodi capere, at potest te uolente. quis huic deo compararier ausit? nulla quit sine te domus liberos dare, nec parens stirpe nitier; at potest te uolente. quis huic deo compararier ausit? quae tuis careat sacris, non queat dare praesides terra finibus; at queat te uolente. quis huic deo compararier ausit? claustra pandite ianuae; uirgo adest. uiden ut faces splendidas quatiunt comas? ...................... ...................... ...................... ...................... tardet ingenuus pudor; quem tamen magis audiens, flet quod ire necesse est. flere desine. non tibi, Au- runculeia, periculum est, ne qua femina pulcrior clarum ab Oceano diem uiderit uenientem. talis in uario solet diuitis domini hortulo stare flos hyacinthinis. sed moraris, abit dies. (prodeas noua nupta.) prodeas, noua nupta, si iam uidetur, et audias nostra uerba. uiden? faces aureas quatiunt comas. prodeas, noua nupta. non tuus leuis in mala deditus uir adultera probra turpia persequens a tuis teneris uolet secubare papillis, lenta sed uelut adsitas uitis implicat arbores, implicabitur in tuum complexum. sed abit dies. prodeas noua nupta. O cubile, quod omnibus ...................... ...................... ...................... candido pede lecti. quae tuo ueniunt ero, quanta gaudia, quae uaga nocte, quae medio die gaudeat! sed abit dies. prodeas, noua nupta. tollite, (o) pueri, faces; flammeum uideo uenire. ite, concinite in modum io Hymen Hymenaee io, io Hymen Hymenaee. ne diu taceat procax fescennina iocatio, nec nuces pueris neget desertum domini audiens concubinus amorem. da nuces pueris, iners concubine; satis diu lusisti nucibus; lubet iam seruire Talasio. Concubine, nuces da. sordebant tibi uilicae, concubine, hodie atque heri: nunc tuum cinerarius tondet os. miser a! miser concubine, nuces da. diceris male te a tuis unguentate glabris marite abstinere; sed abstine. io Hymen Hymenaee io, (io Hymen Hymenaee.) scimus haec tibi quae licent sola cognita; sed marito ista non eadem licent. io Hymen Hymenaee io, io Hymen Hymenaee. nupta, tu quoque, quae tuus vir petet, caue ne neges, ni petitum aliunde eat. io Hymen Hymenaee io, io Hymen Hymenaee. en tibi domus ut potens et beata uiri tui, quae tibi sine seruiat io Hymen Hymenaee io, io Hymen Hymenaee, usque dum tremulum mouens cana tempus anilitas omnia omnibus annuit. io Hymen Hymenaee io, io Hymen Hymenaee. transfer omine cum bono limen aureolos pedes, rasilemque subi forem. io Hymen Hymenaee io, io Hymen Hymenaee. aspice, intus ut accubans uir tuus Tyrio in toro totus immineat tibi. io Hymen Hymenaee io, io Hymen Hymenaee. illi non minus ac tibi pectore uritur intimo flamma, sed penite magis: io Hymen Hymenaee io. io Hymen Hymenaee. mitte brachiolum teres, praetextate, puellulae, iam cubile adeat uiri. io Hymen Hymenaee io, io Hymen Hymenaee: uos, bonae senibus uiris cognitae bene feminae, collocate puellulam. io Hymen Hymenaee io, io Hymen Hymenaee. iam licet uenias, marite; uxor in thalamo tibi est, ore floridulo nitens alba parthenice uelut luteumue papauer. at, marite, ita me iuuent caelites, nihio minus pulcer es, neque te Venus neglegit. sed abit dies; perge, ne remorare. non diu remoratus es, iam uenis. bona te Venus iuuerit, quoniam palam quod cupis cupis, et bonum non abscondis amorem. ille pulueris Africi siderumque micantium subducat numerum prius, qui uestri numerare uolt multa milia ludi: ludite ut lubet et breui liberos date. non decet tam uetus sine liberis nomen esse, sed indidem semper ingenerari. Torquatus uolo paruulus matris e gremio suae porrigens teneras manus dulce rideat ad patrem semihiante labello. sit suo similis patri Manlio et facile insciis noscitetur ab omnibus, et pudicitiam suae matris indicet ore. talis illius a bona matre laus genus approbet, qualis unica ab optima matre Telemacho manet fama Penelopeo. claudite ostia, uirgines; lusimus satis. at, boni coniuges, bene uiuite et munere assiduo ualentem exercete iuuentam.