Horace Epistulae Liber Primus XII Quintus Horatius Flaccus Fructibus Agrippae Siculis quos colligis, Icci, si recte frueris, non est ut copia maior ab Ioue donari possit tibi: tolle querellas! pauper enim non est cui rerum suppetit usus. Si uentri bene, si lateri est pedibusque tuis, nil diuitiae poterunt regales addere maius. Si forte in medio positorum abstemius herbis uiuis et urtica, sic uiues protinus, ut te confestim liquidus Fortunae riuus inauret, uel quia naturam mutare pecunia nescit, uel quia cuncta putas una uirtute minora. Miramur, si Democriti pecus edit agellos cultaque, dum peregre est animus sine corpore uelox, cum tu inter scabiem tantam et contagia lucri nil paruum sapias et adhuc sublimia cures: quae mare compescant causae, quid temperet annum, stellae sponte sua iussaene uagentur et errent, quid premat obscurum lunae, quid proferat orbem, quid uelit et possit rerum concordia discors, Empedocles an Stertinium deliret acumen? Verum, seu piscis seu porrum et caepe trucidas, utere Pompeio Grospho et, siquid petet, ultro defer: nil Grosphus nisi uerum orabit et aequum. Vilis amicorum est annona, bonis ubi quid dest. Ne tamen ignores quo sit Romana loco res: Cantaber Agrippae, Claudi uirtute Neronis Armenius cecidit; ius imperiumque Prahates Caesaris accepit genibus minor; aurea fruges Italiae pleno defundit Copia cornu.