Horace Epistulae Liber Primus XVII Quintus Horatius Flaccus Quamuis, Scaeua, satis per te tibi consulis et scis quo tandem pacto deceat maioribus uti, disce, docendus adhuc quae censet amiculus, ut si caecus iter monstrare uelit; tamen aspice, siquid et nos, quod cures proprium fecisse, loquamur. Si te grata quies et primam somnus in horam delectat, si te puluis strepitusque rotarum, si laedit caupona, Ferentinum ire iubebo: nam neque diuitibus contingunt gaudia solis nec uixit male, qui natus moriensque fefellit. Si prodesse tuis pauloque benignius ipsum te tractare uoles, accedes siccus ad unctum. 'Si pranderet holus patienter, regibus uti nollet Aristippus.' 'Si sciret regibus uti, fastidiret holus qui me notat.' Vtrius horum uerba probes et facta, doce, uel iunior audi, cur sit Aristippi potior sententia. Namque mordacem Cynicum sic eludebat, ut aiunt: 'Scurror ego ipse mihi,populo tu: rectius hoc et splendidius multo est. Equus ut me portet, alat rex, officium facio: tu poscis uilia, uerum dante minor, quamuis fers te nullius egentem.' Omnis Aristippum decuit color et status et res, temptantem maiora, fere praesentibus aequum; contra, quem duplici panno patientia uelat, mirabor, uitae uia si conuersa decebit. Alter purpureum non expectabit amictum, quidlibet indutus celeberrima per loca uadet personamque feret, non inconcinnus utramque; alter Mileti textam cane peius et angui uitabit chlamydem, morietur frigore, si non rettuleris pannum: refer et sine uiuat ineptus! Res gerere et captos ostendere ciuibus hostis attingit solium Iouis et caelestia temptat: principibus placuisse uiris non ultima laus est. Non cuiuis homini contingit adire Corinthum. Sedit qui timuit ne non succederet. Esto! Quid? Qui peruenit, fecitne uiriliter? Atqui hic est aut nusquam quod quaerimus. Hic onus horret, ut paruis animis et paruo corpore maius, hic subit et perfert. Aut uirtus nomen inane est, aut decus et pretium recte petit experiens uir. Coram rege suo de paupertate tacentes plus poscente ferent: distat, sumasne prudenter an rapias. Atqui rerum caput hoc erat, hic fons. 'Indotata mihi soror est, paupercula mater, et fundus nec uendibilis nec pascere firmus', qui dicit, clamat: 'Victum date!' Succinit alter: 'Et mihi!' Diuiduo findetur munere quadra. Sed tacitus pasci si posset coruus, haberet plus dapis et rixae multo minus inuidiaeque. Brundisium comes aut Surrentum ductus amoenum qui queritur salebras et acerbum frigus et imbres aut cistam effractam et subducta uiatica plorat, nota refert meretricis acumina, saepe catellam saepe periscelidem raptam sibi flentis, uti mox nulla fides damnis uerisque doloribus adsit. Nec semel inrisus triuiis attollere curat fracto crure planum, licet illi plurima manet lacrima, per sanctum iuratus dicat Osirim: 'Credite, non ludo; crudeles, tollite claudum!' 'Quaere peregrinum!' uicinia rauca reclamat.