Horace Epistulae Liber Primus XIX Quintus Horatius Flaccus Prisco si credis, Maecenas docte, Cratino, nulla placere diu nec uiuere carmina possunt, quae scribuntur aquae potoribus; ut male sanos adscripsit Liber Satyris Faunisque poetas, uina fere dulces oluerunt mane Camenae: laudibus arguitur uini uinosus Homerus, Ennius ipse pater numquam nisi potus ad arma prosiluit dicenda. 'Forum putealque Libonis mandabo siccis, adimam cantare seueris': hoc simul edixi, non cessuere poetae nocturno certare mero, putere diurno. Quid? Siquis uoltu toruo ferus et pede nudo exiguaeque togae simulet textore Catonem, uirtutemne repraesentet moresque Catonis? Rupit Iarbitam Timagenis aemula lingua, dum studet urbanus tenditque disertus haberi. Decipit exemplar uitiis imitabile: quodsi pallere casu, biberent exsangue cuminum. O imatatores, seruom pecus, ut mihi saepe bilem, saepe iocum uestri mouere tumultus! Libera per uacuum posui uestigia princeps, non aliena meo pressi pede. Qui sibi fidet, dux reget examen. Parios ego primus iambos ostendi Latio, numeros animosque secutus Archilochi, non res et agentia uerba Lycamben. Ac ne me foliis ideo breuioribus ornes, quod timui mutare modos et carminis artem: temperat Archilochi musam pede mascula Sappho, temperat Alcaeus, sed rebus et ordine dispar, nec socerum quaerit, quem uersibus oblinat atris, nec sponsae laqueum famoso carmine nectit. Hunc ego, non alio dictum prius ore, Latinus uolgaui fidicen. Iuuat inmemorata ferentem ingenuis oculisque legi manibusque teneri. Scire uelis, mea cur ingratus opuscula lector laudet ametque domi, premat extra limen iniquus: non ego uentosae plebis suffragia uenor inpensis cenarum et tritae munere uestis, non ego nobilium scriptorum auditor et ultor, grammaticas ambire tribus et pulpita dignor. Hinc illae lacrimae. 'Spissis indigna theatris scripta pudet recitare et nugis addere pondus,' si dixi: 'Rides' ait, 'et Iouis auribus ista seruas; fidis enim manare poetica mella te solum, tibi pulcher.' Ad haec ego naribus uti formido et, luctantis acuto ne secer ungui, 'Displicet iste locus' clamo et 'diludia posco.' Ludus enim genuit trepidum certamen et iram, ira truces inimicitias et funebre bellum.