Horace Epistulae Liber Primus XX Quintus Horatius Flaccus Vortumnum Ianumque, liber, spectare uideris, scilicet ut prostes Sosiorum pumice mundus. Odisti clauis et grata sigilla pudico, paucis ostendi gemis et communia laudas, non ita nutritus. Fuge quo descendere gestis: non erit emisso reditus tibi! 'Quid miser egi? Quid uolui?' dices, ubi quid te laeserit; et scis in breue te cogi, cum plenus languet amator. Quodsi non odio peccantis desipit augur, carus eris Romae donec te deserat aetas; contrectatus ubi manibus sordescere uolgi coeperis, aut tineas pasces taciturnus inertis aut fugies Vticam aut uinctus mitteris Ilerdam. Ridebit monitor non exauditus, ut ille qui male parentem in rupes protrusit asellum iratus. Quis enim inuitum seruare laboret? Hoc quoque te manet, ut pueros elementa docentem occupet extremis in uicis balba senectus. Cum tibi sol tepidus pluris admouerit auris, me libertino natum patre et in tenui re maiores pinnas nido extendisse loqueris, ut, quantum generi demas, uirtutibus addas; me primis urbis belli placuisse domique, corporis exigui, praecanum, solibus aptum, irasci celerem, tamen ut placabilis essem. Forte meum siquis te percontabitur aeuum: me quater undenos sciat impleuisse Decembris, collegam Lepidum quo duxit Lollius anno.