Horace Epistula III Quintus Horatius Flaccus Iuli Flore, quibus terrarum militet oris Claudius Augusti privignus, scire laboro. Thracane vos Hebrusque nivali compede vinctus an freta vicinas inter currentia turris an pingues Asiae campi collesque morantur? quid studiosa cohors operum struit? hoc quoque curo. quis sibi res gestas Augusti scribere sumit? bella quis et paces longum diffundit in aevum? quid Titius, Romana brevi venturus in ora, Pindarici fontis qui non expalluit haustus, fastidire lacus et rivos ausus apertos? ut valet? ut meminit nostri? fidibusne Latinis Thebanos aptare modos studet auspice Musa, an tragica desaevit et ampullatur in arte? quid mihi Celsus agit - monitus multumque monendus, privatas ut quaerat opes et tangere vitet scripta, Palatinus quaecumque recepit Apollo, ne, si forte suas repetitum venerit olim grex avium plumas, moveat cornicula risum furtivis nudata coloribus? ipse quid audes? quae circumvolitas agilis thyma? non tibi parvum ingenium, non incultum est et turpiter hirtum: seu linguam causis acuis seu civica iura respondere paras seu condis amabile carmen, prima feres hederae victricis praemia. quodsi frigida curarum fomenta relinquere posses, quo te caelestis sapientia duceret, ires. hoc opus, hoc studium parvi properemus et ampli, si patriae volumus, si nobis vivere cari. debes hoc etiam rescribere, sit tibi curae quantae conveniat Munatius? anmale sarta gratia nequiquam coit et rescinditur, ac vos seu calidus sanguis seu rerum inscitia vexat indomita cervice feros? ubicumque locorum vivitis, indigni fraternum rumpere foedus, pascitur in vestrum reditum votiva iuvenca.