Horace Epistulae Liber Primus VI Quintus Horatius Flaccus Nil admirari prope res est una, Numici, solaque quae possit facere et seruare beatum. Hunc solem et stellas et decedentia certis tempora momentis sunt qui formidine nulla imbuti spectent: quid censes munera terrae, quid maris extremos Arabas ditantis et Indos, ludicra quid, plausus et amici dona Quiritis, quo spectanda modo, quo sensu credis et ore? Qui timet his aduersa, fere miratur eodem quo cupiens pacto: pauor est utrubique molestus, inprouisa simul species exterret utrumque. gaudeat an doleat, cupiat metuatne, quid ad rem, si, quicquid uidit melius peiusue sua spe, defixis oculis animoque et corpore torpet? insani sapiens nomen ferat, aequus iniqui, ultra quam satis est Uirtutem si petat ipsam. I nunc, argentum et marmor uetus aeraque et artes suspice, cum gemmis Tyrios mirare colores; gaude quod spectant oculi te mille loquentem; nauus mane forum et uespertinus pete tectum, ne plus frumenti dotalibus emetat agris Mutus et (indignum, quod sit peioribus ortus) hic tibi sit potius quam tu mirabilis illi. quidquid sub terra est, in apricum proferet aetas, defodiet condetque nitentia. cum bene notum porticus Agrippae, uia te conspexerit Appi, ire tamen restat, Numa quo deuenit et Ancus. Si latus aut renes morbo temptantur acuto, quaere fugam morbi. uis recte uiuere: quis non? si Uirtus hoc una potest dare, fortis omissis hoc age deliciis. Uirtutem uerba putas et lucum ligna: caue ne portus occupet alter, ne Cibyratica, ne Bithyna negotia perdas; mille talenta rotundentur, totidem altera, porro et tertia succedant et quae pars quadrat aceruum. scilicet uxorem cum dote fidemque et amicos et genus et formam regina Pecunia donat, ac bene nummatum decorat Suadela Venusque. mancupiis locuples eget aeris Cappadocum rex: ne fueris hic tu. chlamydes Lucullus, ut aiunt, si posset centum scaenae praebere rogatus, 'qui possum tot?' ait; 'tamen et quaeram et quot habebo mittam:' post paulo scribit sibi milia quinque esse domi chlamydum; partem uel tolleret omnis. exilis domus est, ubi non et multa supersunt et dominum fallunt et prosunt furibus. ergo si res sola potest facere et seruare beatum, hoc primus repetas opus, hoc postremus omittas. Si fortunatum species et gratia praestat, mercemur seruum, qui dictet nomina, laeuum qui fodicet latus et cogat trans pondera dextram porrigere: 'hic multum in Fabia ualet, ille Velina; cui libet his fascis dabit eripietque curule cui uolet inportunus ebur. 'frater', 'pater' adde: ut cuique est aetas, ita quemque facetus adopta. Si bene qui cenat bene uiuit, lucet, eamus quo ducit gula; piscemur, uenemur, ut olim Gargilius, qui mane plagas, uenabula, seruos differtum transire forum populumque iubebat, unus ut e multis populo spectante referret emptum mulus aprum. crudi tumidique lauemur, quid deceat, quid non, obliti, Caerite cera digni, remigium uitiosum Ithacensis Ulixei, cui potior patria fuit interdicta uoluptas. si, Mimnermus uti censet, sine amore iocisque. nil est iucundum, uiuas in amore iocisque. Viue, uale. si quid nouisti rectius istis, candidus inperti; si nil, his utere mecum.