Epodon X

Mala soluta navis exit alite

ferens olentem Mevium.

ut horridis utrumque verberes latus,

Auster, memento fluctibus;

niger rudentis Eurus inverso mari

fractosque remos differat;

insurgat Aquilo, quantus altis montibus

frangit trementis ilics;

nec sidus atra nocte amicum appareat,

qua tristis Orion cadit;

quietiore nec feratur aequore

quam Graia victorum manus,

cum Pallas usto vertit iram ab Ilio

in inpiam Aiacis ratem.

o quantus instat navitis sudor tuis

tibique pallor luteus

et illa non virilis heiulatio

preces et aversum ad Iovem,

Ionius udo cum remugiens sinus

Noto carinam ruperit

opima quodsi praeda curvo litore

porrecta mergos iuverit,

libidinosus immolabitur caper

et agna Tempestatibus.