Horace Book II Ode I Quintus Horatius Flaccus Motum ex Metello consule civicum Bellique causas et vitia et modos Ludumque Fortunae gravisque Principum amicitias et arma Nondum expiatis uncta cruoribus, Periculosae plenum opus aleae, Tractas et incedis per ignes Suppositos cineri doloso. Paulum severae Musa tragoediae Desit theatris: mox ubi publicas Res ordinaris, grande munus Cecropio repetes cothurno, Insigne maestis praesidium reis Et consulenti, Pollio, curiae, Cui laurus aeternos honores Delmatico peperit triumpho. Iam nunc minaci murmure cornuum Perstringis auris, iam litui strepunt, Iam fulgor armorum fugaces Terret equos equitumque voltus. Audire magnos iam videor duces, Non indecoro pulvere sordidos, Et cuncta terrarum subacta Praeter atrocem animum Catonis. Iuno et deorum quisquis amicior Afris inulta cesserat impotens Tellure victorum nepotes Rettulit inferias Iugurthae. Quis non Latino sanguine pinguior Campus sepuleris impia proelia Testatur auditumque Medis Hesperiae soniturn ruinae? Qui gurges aut quae flumina lugubris Ignara belli? quod mare Dauniae Non decoloravere caedes? Quae caret ora cruore nostro? Sed ne relictis, Musa procax, iocis Ceae retractes munera neniae, Mecum Dionaeo sub antro Quaere modos leviore plectro.