Horace Book III Ode XVI Quintus Horatius Flaccus Inclusam Danaen turris aenea Robustaeque fores et vigilum canum Tristes excubiae munierant satis Nocturnis ab adulteris, Si non Acrisium virginis abditae Custodem pavidum Iuppiter et Venus Risissent: fore enim tutum iter et patens Converso in pretium deo. Aurum per medios ire satellites Et perrumpere amat saxa potentius Ictu fulmineo; concidit auguris Argivi domus ob lucrum Demersa exitio; diffidit urbium Portas vir Macedo et subruit aemulos Reges muneribus; munera navium Saevos inlaqueant duces. Crescentem sequitur cura pecuniam Maiorumque fames: iure perhorrui Late conspicuum tollere verticem, Maecenas, equitum decus. Quanto quisque sibi plura negaverit, Ab dis plura feret: nil cupientium Nudus castra peto et transfuga divitum Partis linquere gestio, Contemptae dominus splendidior rei, Quam si quidquid arat impiger Apulus Occultare meis dicerer horreis, Magnas inter opes inops. Purae rivus aquae silvaque iugerum Paucorum et segetis certa fides meae Fulgentem imperio fertilis Africae Fallit sorte beatior. Quamquam nec Calabrae mella ferunt apes Nec Laestrygonia Bacchus in amphora Languescit mihi nec pinguia Gallicis Crescunt vellera pascuis, Importuna tamen pauperies abest Nec, si plura velim tu dare deneges. Contracto melius parva cupidine Vectigalia porrigam, Quam si Mygdoniis regnum Alyattei Campis continuem. Multa petentibus Desunt multa: bene est, cui deus obtulit Parca quod satis est manu.