Horace Book III Ode XXVII Quintus Horatius Flaccus Impios parrae recinentis omen Ducat et praegnans canis aut ab agro Rava decurrens lupa Lanuvino Fetaque volpes; Rumpat et serpens iter institutum, Si per obliquom similis sagittae Terruit mannos. Ego cui timebo Providus auspex, Antequam stantis repetat paludes Imbrium divina avis imminentum, Oscinem corvum prece suscitabo Solis ab ortu. Sis licet felix, ubicumque mavis, Et memor nostri, Galatea, vivas Teque nec laevos vetet ire picus Nec vaga cornix. Sed vides, quanto trepidet tumultu Pronus Orion? Ego quid sit ater Hadriae novi sinus et quid albus Peccet Iapyx. Hostium uxores puerique caecos Sentiant motus orientis Austri et Aequoris nigri fremitum et trementis Verbere ripas. Sic et Europe niveum doloso Credidit tauro latus et scatentem Beluis pontum mediasque fraudes Palluit audax. Nuper in pratis studiosa florum et Debitae Nymphis opifex coronae Nocte sublustri nihil astra praeter Vidit et undas. Quae simul centum tetigit potentem Oppidis Creten, 'Pater, o relictum Filiae nomen pietasque' dixit, 'Victa furore! Unde quo veni? Levis una mors est Virginum culpae. Vigilansne ploro Turpe commissum an vitiis carentem Ludit imago Vana, quae porta fugiens eburna Somnium ducit? Meliusne fluctus Ire per longos fuit an recentis Carpere flores? Siquis infamem mihi nunc iuvencum Dedat iratae, lacerare ferro et Frangere enitar modo multum amati Cornua monstri. Impudens liqui patrios Penates: Impudens Orcum moror. 0 deorum Siquis haec audis, utinam inter errem Nuda leones; Antequam turpis macies decentis Occupet malas teneraeque sucus Defluat praedae, speciosa quaero Pascere tigris. Vilis Europe, pater urget absens, Quid mori cessas? Potes hac ab orno Pendulum zona bene te secuta Laedere collum. Sive te rupes et acuta leto Saxa delectant, age te procellae Crede veloci; nisi erile mavis Carpere pensum Regius sauguis dominaeque tradi Barbarae paelex.' Aderat querenti Perfidum ridens Venus et remisso Filius arcu. Mox ubi lusit satis, 'abstineto' Dixit 'irarum calidaeque rixae, Cum tibi invisus laceranda reddet Cornua taurus. Uxor invicti Iovis esse nescis. Mitte singultus; bene ferre magnam Disce fortunam: tua sectus orbis Nomina ducet.'