Horace Book III Ode XXIX Quintus Horatius Flaccus Tyrrhena regum progenies, tibi Non ante verso lene merum cado Cum flore, Maecenas, rosarum et Pressa tuis balanus capillis Iamdudum apud me est: eripe te morae, Ne semper udum Tibur et Aefulae Declive contempleris arvom et Telegoni iuga parricidae. Fastidiosam desere copiam et Molem propinquam nubibus arduis, Omitte mirari beatae Fumum et opes strepitumque Romae. Plerumque gratae divitibus vices Mundaeque parvo sub lare pauperum Cenae sine aulaeis et ostro Sollicitam explicuere frontem. Iam clarus occultum Andromedae pater Ostendit ignem, iam Procyon furit Et stella vesani Leonis Sole dies referente siccos; Iam pastor umbras cum grege languido Rivomque fessus quaerit et horridi Dumeta Silvani, caretque Ripa vagis taciturna ventis: Tu civitatem quis deceat status Curas et urbi sollicitus times, Quid Seres et regnata Cyro Bactra parent Tanaisque discors. Prudens futuri temporis exitum Caliginosa nocte premit deus, Ridetque si mortalis ultra Fas trepidat. Quod adest memento Componere aequos: cetera fluminis Ritu feruntur, nunc medio alveo Cum pace delabentis Etruscum In mare, nunc lapides adesos Stirpisque raptas et pecus et domos Volventis una, non sine montium Clamore vicinaeque silvae, Cum fera diluvies quietos Inritat amnis. Ille potens sui Laetusque deget, cui licet in diem Dixisse 'vixi' cras vel atra Nube polum pater occupato Vel sole puro; non tamen inritum Quodcumque retro est efficiet neque Diffinget infectumque reddet Quod fugiens semel hora vexit. Fortuna saevo laeta negotio et Ludum insolentem ludere pertinax Transmutat incertos honores, Nunc mihi nunc alii benigna. Laudo manentem: si celeres quatit Pinnas, resigno quae dedit et mea Virtute me involvo probamque Pauperiem sine dote quaero. Non est meum, si mugiat Africis Malus procellis, ad miseras preces Decurrere et votis pacisci, e Cypriae Tyriaeque merces Addant avaro divitias mari: Tunc me biremis praesidio scaphae Tutum per Aegaeos tumultus Aura feret geminusque Pollux.