Horace Book IV Ode VI Quintus Horatius Flaccus Dive, quem proles Niobea magnae Vindicem linguae Tityosque raptor Sensit et Troiae prope victor altae Phthius Achilles, Ceteris maior, tibi miles impar, Filius quamvis Thetidis marinae Dardanas turris quateret tremenda Cuspide pugnax. Ille, mordaci velut icta ferro Pinus aut impulsa cupressus Euro, Procidit late posuitque collum in Pulvere Teucro. Ille non inclusus equo Minervae Sacra mentito male feriatos Troas et laetam Priami choreis Falleret aulam; Sed palam captis gravis, heu nefas, heu, Nescios fari pueros Achivis Ureret flaminis, etiam latentem Matris in alvo, Ni tuis victus Venerisque gratae Vocibus divum pater adnuisset Rebus Aeneae potiore ductos Alite muros. Doctor Argivae fidicen Thaliae, Phoebe, qui Xantho lavis amne crinis, Dauniae defende decus Camenae, Levis Agyieu. Spiritum Phoebus mihi, Phoebus artem Carminis nomenque dedit poetae. Virginum primae puerique claris Patribus orti, Deliae tutela deae, fugacis Lyncas et cervos cohibentis arcu, Lesbium servate pedem meique Pollicis ictum, Rite Latonae puerum canentes, Rite crescentem face Noctilucam, Prosperam frugum celeremque pronos Volvere mensis. Nupta iam dices 'Ego dis amicum, Saeculo festas referente luces, Reddidi carmen docilis modorum Vatis Horati.'