Horace Book I Ode XIII Quintus Horatius Flaccus Cum tu, Lydia, Telephi Cervicem roseam, cerea Telephi Laudas bracchia, vae meum Fervens difficili bile tumet iecur. Tunc nec mens mihi nec color Certa sede manet, umor et in genas Furtim labitur, arguens Quam lentis penitus macerer ignibus. Uror, seu tibi candidos Turparunt umeros immodicae mero Rixae, sive puer furens Impressit memorem dente labris notam. Non, si me satis audias, Speres perpetuum dulcia barbare Laedentem oscula, quae Venus Quinta parte sui nectaris imbuit. Felices ter et amplius, Quos inrupta tenet copula nec malis Divolsus querimoniis Suprema citius solvet amor die.