Horace Book I Ode XV Quintus Horatius Flaccus Pastor cum traheret per freta navibus Idaeis Helenen perfidus hospitam, Ingrato celeres obruit otio Ventos ut caneret fera Nereus fata: Mala ducis avi domum, Quam multo repetet Graecia milite, Coniurata tuas rumpere nuptias Et regnum Priami vetus. Heu, quantus equis, quantus adest viris Sudor! quanta moves funera Dardanae Genti! Iam galeam Pallas et aegida Currusque et rabiem parat. Nequiquam Veneris praesidio ferox Pectes caesariem, grataque feminis Imbelli cithara carniina divides; Nequiquam thalamo graves Hastas et calami spicula Cnosii Vitabis strepitumque et celerem sequi Aiacem: tamen, heu, serus! adulteros Crines pulvere collines. Non Laertiaden, exitium tuae Genti, non Pylium Nestora respicis? Urgent impavidi te Salaminius Teucer, te Sthenelus, sciens Pugnae, sive opus est imperitare equis, Non auriga piger. Merionen quoque Nosces. Ecce furit te reperire atrox Tydides, melior patre, Quem tu, cervus uti vallis in altera Visum parte lupum graminis immemor Sublimi fugies mollis anhelitu, Non hoc pollicitus tuae. Iracunda diein proferet Ilio Matronisque Phrygum classis Achillei: Post certas hiemes uret Achaicus Ignis Pergameas domos.