Horace Book I Ode XVI Quintus Horatius Flaccus 0 matre pulchra filia pulchrior, Quem criminosis cumque voles modum Pones iambis, sive flamma Sive mari libet Hadriano. Non Dindymene, non adytis quatit Mentem sacerdotum incola Pythius, Non Liber aeque, non acuta Sic geminant Corybantes aera, Tristes ut irae, quas neque Noricus Deterret ensis nec mare naufragum Nec saevus ignis nec tremendo Iuppiter ipse ruens tumultu. Fertur Prometheus addere principi Limo coactus particulam undique Desectam et insani leonis Vim stomacho apposuisse nostro. Irae Thyesten exitio gravi Stravere et altis urbibus ultimae Stetere causae cur perirent Funditus imprimeretque muris Hostile aratrum exercitus insolens. Compesce mentem: Me qtioque pectoris Temptavit in dulci iuventa Fervor et in celeres iambos Misit furentem; nunc ego mitibus Mutare quaero tristia, dum mihi Fias recantatis amica Opprobriis animumque reddas.