Horace Book I Ode XVIII Quintus Horatius Flaccus Nullam, Vare, sacra vite prius severis arborem Circa mite solum Tiburis et moenia Catili; Siccis omnia nam dura dens proposuit neque Mordaces aliter diffugiunt sollicitudines. Quis post vina gravem militiam aut pauperiem crepat? Quis non te potius, Bacche pater, teque, decens Venus? Ac ne quis modici transiliat munera Liberi, Centaurea monet cum Lapithis rixa super mero Debellata, monet Sithoniis non levis Euhius, Cum fas atque nefas exiguo fine libidinum Discernunt avidi. Non ego te, candide Bassareu, Invitum quatiam nec variis obsita frondibus Sub divum rapiam. Saeva tene cum Berecyntio Cornu tympana, quae subsequitur caecus amor sui, Et tollens vacuum plus nimio gloria verticem Arcanique fides prodiga, perlucidior vitro.