Horace Book I Ode VII Quintus Horatius Flaccus Laudabunt alii claram Rhodon aut Mytilenen Aut Epheson bimarisve Corinthi Moenia vel Baccho Thebas vel Apolline Delphos Insignis aut Thessala Tempe. Sunt quibus unum opus est intactae Palladis urbem Carmine perpetuo celebrate et Undique decerptam fronti praeponere olivam. Plurimus in Iunonis honorem Aptum dicet equis Argos ditisque Mycenas. Me nec tam patiens Lacedaemon Nec tam Larisae percussit campus opimae, Quam domus Albuneae resonantis Et praeceps Anio ac Tiburni lucus et uda Mobilibus pomaria rivis. Albus ut obscuro deterget nubila caelo Saepe Notus neque parturit imbris Perpetuo, sic tu sapiens finire memento Tristitiam vitaeque labores Molli, Plance, mero, seu te fulgentia signis Castra tenent seu densa tenebit Tiburis umbra tui. Teucer Salamina patremque Cum fugeret, tamen uda Lyaeo Tempora populea fertur vinxisse corona, Sic tristis adfatus amicos: Quo nos cumque feret melior fortuna parente, Ibimus, o socii comitesque! Nil desperandum Teucro duce et auspice Teucro! Certus enim promisit Apollo Ambiguam tellure nova Salamina futuram. O fortes peioraque passi Mecum saepe viri, nunc vino pellite curas; Cras ingens iterabimus aequor.