A. Persi Flacci Saturae III Nempe haec adsidue. iam clarum mane fenestras intrat et angustas extendit lumine rimas. stertimus, indomitum quod despumare Falernum sufficiat, quinta dum linea tangitur umbra. 'en quid agis? siccas insana canicula messes iam dudum coquit et patula pecus omne sub ulmo est' unus ait comitum. uerumne? itan? ocius adsit huc aliquis. nemon? turgescit uitrea bilis: findor, ut Arcadiae pecuaria rudere credas. iam liber et positis bicolor membrana capillis inque manus chartae nodosaque uenit harundo. tum querimur crassus calamo quod pendeat umor. nigra sed infusa uanescit sepia lympha, dilutas querimur geminet quod fistula guttas. o miser inque dies ultra miser, hucine rerum uenimus? a, cur non potius teneroque columbo et similis regum pueris pappare minutum poscis et iratus mammae lallare recusas? an tali studeam calamo? cui uerba? quid istas succinis ambages? tibi luditur. effluis amens, contemnere. sonat uitium percussa, maligne respondet uiridi non cocta fidelia limo. udum et molle lutum es, nunc nunc properandus et acri fingendus sine fine rota. sed rure paterno est tibi far modicum, purum et sine labe salinum (quid metuas?) cultrixque foci secura patella. hoc satis? an deceat pulmonem rumpere uentis stemmate quod Tusco ramum millesime ducis censoremue tuum uel quod trabeate salutas? ad populum phaleras! ego te intus et in cute noui. non pudet ad morem discincti uiuere Nattae. sed stupet hic uitio et fibris increuit opimum pingue, caret culpa, nescit quid perdat, et alto demersus summa rursus non bullit in unda. magne pater diuum, saeuos punire tyrannos haut alia ratione uelis, cum dira libido mouerit ingenium feruenti tincta ueneno: uirtutem uideant intabescantque relicta. anne magis Siculi gemuerunt aera iuuenci et magis auratis pendens laquearibus ensis purpureas subter ceruices terruit, 'imus, imus praecipites' quam si sibi dicat et intus palleat infelix quod proxima nesciat uxor? saepe oculos, memini, tangebam paruus oliuo, grandia si nollem morituri uerba Catonis discere non sano multum laudanda magistro, quae pater adductis sudans audiret amicis. iure; etenim id summum, quid dexter senio ferret, scire erat in uoto, damnosa canicula quantum raderet, angustae collo non fallier orcae, neu quis callidior buxum torquere flagello. haut tibi inexpertum curuos deprendere mores quaeque docet sapiens bracatis inlita Medis porticus, insomnis quibus et detonsa iuuentus inuigilat siliquis et grandi pasta polenta; et tibi quae Samios diduxit littera ramos surgentem dextro monstrauit limite callem. stertis adhuc laxumque caput conpage soluta oscitat hesternum dissutis undique malis. est aliquid quo tendis et in quod derigis arcum? an passim sequeris coruos testaque lutoque, securus quo pes ferat, atque ex tempore uiuis? elleborum frustra, cum iam cutis aegra tumebit, poscentis uideas; uenienti occurrite morbo, et quid opus Cratero magnos promittere montis? discite et, o miseri, causas cognoscite rerum: quid sumus et quidnam uicturi gignimur, ordo quis datus, aut metae qua mollis flexus et unde, quis modus argento, quid fas optare, quid asper utile nummus habet, patriae carisque propinquis quantum elargiri deceat, quem te deus esse iussit et humana qua parte locatus es in re. disce nec inuideas quod multa fidelia putet in locuplete penu, defensis pinguibus Vmbris, et piper et pernae, Marsi monumenta clientis, maenaque quod prima nondum defecerit orca. hic aliquis de gente hircosa centurionum dicat: 'quod sapio satis est mihi. non ego curo esse quod Arcesilas aerumnosique Solones obstipo capite et figentes lumine terram, murmura cum secum et rabiosa silentia rodunt atque exporrecto trutinantur uerba labello, aegroti ueteris meditantes somnia, gigni de nihilo nihilum, in nihilum nil posse reuerti. hoc est quod palles? cur quis non prandeat hoc est?' his populus ridet, multumque torosa iuuentus ingeminat tremulos naso crispante cachinnos. 'inspice, nescio quid trepidat mihi pectus et aegris faucibus exsuperat grauis halitus, inspice sodes' qui dicit medico, iussus requiescere, postquam tertia conpositas uidit nox currere uenas, de maiore domo modice sitiente lagoena lenia loturo sibi Surrentina rogabit. 'heus bone, tu palles.' 'nihil est.' 'uideas tamen istuc, quidquid id est. surgit tacite tibi lutea pellis.' 'at tu deterius palles, ne sis mihi tutor. iam pridem hunc sepeli; tu restas.' 'perge, tacebo.' turgidus hic epulis atque albo uentre lauatur, gutture sulpureas lente exhalante mefites. sed tremor inter uina subit calidumque trientem excutit e manibus, dentes crepuere retecti, uncta cadunt laxis tunc pulmentaria labris. hinc tuba, candelae, tandemque beatulus alto conpositus lecto crassisque lutatus amomis in portam rigidas calces extendit. at illum hesterni capite induto subiere Quirites. 'tange, miser, uenas et pone in pectore dextram; nil calet hic. summosque pedes attinge manusque; non frigent.' uisa est si forte pecunia, siue candida uicini subrisit molle puella, cor tibi rite salit? positum est algente catino durum holus et populi cribro decussa farina: temptemus fauces; tenero latet ulcus in ore putre quod haut deceat plebeia radere beta. alges, cum excussit membris timor albus aristas; nunc face supposita feruescit sanguis et ira scintillant oculi, dicisque facisque quod ipse non sani esse hominis non sanus iuret Orestes.