Book I.8a

Tune igitur demens, nec te mea cura moratur?

an tibi sum gelida vilior Illyria?

et tibi iam tanti, quicumque est, iste videtur,

ut sine me vento quolibet ire velis?

tune audire potes vesani murmura ponti

fortis, et in dura nave iacere potes?

tu pedibus teneris positas fulcire pruinas,

tu potes insolitas, Cynthia, ferre nives?

o utinam hibernae duplicentur tempora brumae,

et sit iners tardis navita Vergiliis,

nec tibi Tyrrhena solvatur funis harena,

neve inimica meas elevet aura preces!

atque ego non videam talis subsidere ventos,

cum tibi provectas auferet unda ratis,

ut me defixum vacua patiatur in ora

crudelem infesta saepe vocare manu!

sed quocumque modo de me, periura, mereris,

sit Galatea tuae non aliena viae:

ut te, felici praevecta Ceraunia remo,

accipiat placidis Oricos aequoribus.

nam me non ullae poterunt corrumpere, de te

quin ego, vita, tuo limine verba querar;

nec me deficiet nautas rogitare citatos

'Dicite, quo portu clausa puella mea est?

et dicam 'Licet Atraciis considat in oris,

et licet Hylleis, illa futura mea est.'