Book III.24, 25

Falsast ista tuae, mulier, fiducia formae,

olim oculis nimium facta superba meis.

noster amor talis tribuit tibi, Cynthia, laudes:

versibus insignem te pudet esse meis.

mixtam te varia laudavi saepe figura,

ut, quod non esses, esse putaret amor;

et color est totiens roseo collatus Eoo,

cum tibi quaesitus candor in ore foret:

quod mihi non patrii poterant avertere amici,

eluere aut vasto Thessala saga mari,

hoc ego non ferro, non igne coactus, at ipsa

naufragus Aegaea (vera fatebor) aqua.

correptus saevo Veneris torrebar aeno;

vinctus eram versas in mea terga manus.

ecce coronatae portum tetigere carinae,

traiectae Syrtes, ancora iacta mihist.

nunc demum vasto fessi resipiscimus aestu,

vulneraque ad sanum nunc coiere mea.

Mens Bona, si qua dea's, tua me in sacraria dono!

exciderunt surdo tot mea vota Iovi.

risus eram positis inter conviva mensis,

et de me poterat quilibet esse loquax.

quinque tibi potui servire fideliter annos:

ungue meam morso saepe querere fidem.

nil moveor lacrimis: ista sum captus ab arte;

semper ab insidiis, Cynthia, flere soles.

flebo ego discedens, sed fletum iniuria vincit:

tu bene conveniens non sinis ire iugum.

limina iam nostris valeant lacrimantia verbis,

nec tamen irata ianua fracta manu.

at te celatis aetas gravis urgeat annis,

et veniat formae ruga sinistra tuae!

vellere tum cupias albos a stirpe capillos,

iam speculo rugas increpitante tibi,

exclusa inque vicem fastus patiare superbos,

et quae fecisti facta queraris anus!

has tibi fatalis cecinit mea pagina diras:

eventum formae disce timere tuae!